Full konsantrasyon, kaslar gergin, beyin dalışı düşünüyor. Birkaç adım kenara doğru, gözler kapalı. Atla ! Bir iki saniye havada uçuş ve suya sert vuruş. Üç saniye akrobatik hareketlerle yapılan düşüş! Bu uçurum atlayışı!
Jüriyi etkilemek için sporcular stilli ve karmaşık atlayışlarını sergilemeliler. Ve ‘o düşüşten sonraki inanılmaz rahatlığı yaşamalılar’ diyor Orlando Duque. Değerlendirmede üç kritere dikkat ediliyor; havadaki konum, sıçrama ve suya giriş. Örneğin tam puan almak için sporcular platforma değmemeli ve suya dik bir şekilde dalış yapmalılar. Bu ayrımı da seyirciler yapamaz, çok iyi bir atlayışı normal insanlar ayıramazlar. Ancak özel eğitim almış olanlar yapabilir.
Dalışın zorluğu da çeşitli kriterlere göre değerlendiriliyor; Rampadan sıçrayış biçimi, salto sayısı, burgu sayısı, salto sırasındaki pozisyon ve atlama grubu. Bundan dokuz sene önce Hawaii’de sadece Orlando Duque bunların hepsini tam olarak yapmayı başardı.
Platform yükseldikçe atlayışların zorluğu da artmaktadır. 15 m de figürlerini tamamlayıp düz bir dalış için harekete geçecek zamanları oluyor. bu sporda gelenekler önemli bir rol oynadığı için ‘Lele Kawa’ her zaman sporcuların aklının bir köşesinde yer almaktadır.
Yorumlar
YORUM EKLE